در بسیاری از موارد، سرطان سینه قبل از ظاهر شدن علائم تشخیص داده می شود، چه با یافتن هر گونه ناهنجاری در تست ماموگرافی و یا یافتن توده در سینه. تشکیل توده زیر بغل و یا بالای استخوان ترقوه، که برطرف نشود، می تواند نشانه ای باشد از سرطان سینه.
برخی دیگر علائم عبارتند از:
ترشح از سینه
تورفتگی نوک سینه
تغییر در پوست سینه و مشاهده علائمی از قبیل قرمزی، تغییر در بافت و یا چروکیده شدن پوست سینه.
از آن جایی که تمامی توده ها سرطانی نیستند، باید به دقت توسط پزشک مورد بررسی قرار بگیرند.
علت بروز سرطان سینه
در بسیاری از موارد، فرد مبتلا به سرطان سینه، هیچ گونه سابقه خانوادگی و یا ریسک فاکتورهای موثر در بروز این سرطان را ندارد. از جمله ریسک فاکتورهای موثر در بروز سرطان سینه می توان به موارد زیر اشاره کرد:
جنسیت. سرطان سینه عمدتا در خانم ها بیشتر شایع است.
سن. احتمال ابتلا به سرطان سینه با بالا رفتن سن افزایش می یابد.
سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان سینه
سرطان سینه
سرطان سینه
علت بروز سرطان سینه
شروع عادت ماهیانه در سنین پایین و یا یائسگی در سنین بالا، احتمال ابتلا به سرطان سینه را افرایش می دهد. خانم هایی که بعد از سی سالگی از روش های پیشگیری استفاده می کنند و بچه ای ندارند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان سینه قرار دارند. استفاده از قرص های پیشگیری نیز شانس ابتلا به این سرطان را افرایش می دهد.
سبک زندگی
چاقی و اضافه وزن و یا مصرف غذاهای چرب، احتمال ابتلا به سرطان سینه را افزایش می دهند.
افرادی که مشروبات الکلی در حد زیاد مصرف می کنند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان سینه قرار دارند.
ورزش منظم، از جمله اقداماتی است که احتمال بروز سرطان سینه را کاهش می دهد.
عوامل محیطی : افرادی که در قسمت های فوقانی بدن تحت رادیوتراپی قرار می گیرند، بیشتر از سایر افراد در معرض ابتلا به سرطان سینه قرار دارند.
علت ژنتیکی و جهش های ژنی و علت هورمونی
تشخیص سرطان سینهنحوه تشخیص سرطان سینه
تشخیص سرطان سینه طی چند مرحله انجام می شود، از جمله: معاینه فیزیکی سینه، تست ماموگرافی و یا MRI و در نهایت بیوپسی.
بیشتر بدانیم
اطلاعاتی در مورد انواع روش های درمان سرطان سینه
ماموگرافی
تست تشخیصی است که ماهیت توده را مشخص می کند. اما از آن جایی که می تواند نتایج کاذبی را به همراه داشته باشد، تست های تشخیصی دیگری نیز انجام خواهد شد.
اولتراسوند
از جمله تست هایی است که تصاویری از داخل بافت سینه را در اختیار پزشک قرار می دهد و نشان می دهد که توده سرطانی است یا غیر سرطانی.
بیوپسی
روش قطعی در تشخیص سرطانی بودن توده می باشد. جهت انجام این تست، نمونه کوچکی از بافت و با وارد کردن سوزن به سینه، گرفته می شود و جهت بررسی های بیشتر به آزمایشگاه ارسال خواهد شد.
درمان سرطان سینه
جراحی
نوع جراحی با توجه به نوع و اندازه تومور و هم چنین شرایط جسمانی بیمار در نظر گرفته می شود.
لامپکتومی
که شامل برداشت بافت سرطانی و بافت سالم اطراف می باشد. معمولا بعد از جراحی، رادیوتراپی و یا هورمون درمانی برای بیمار در نظر گرفته می شود. در این روش جراحی، از بافت سینه محافظت خواهد شد.
در این روش جراحی، گره های لنفاوی زیر بغل نیز بررسی می شوند تا میزان پخش شدگی سرطان مشخص شود.
ماستکتومی
برداشت بافت سینه. در صورتی که سرطان تهاجمی باشد، این جراحی به تنهایی موثر نخواهد بود.
در ماستکتومی رادیکال تعدیل شده، سینه و گره های لنفاوی زیر بغل برداشته می شوند، اما عضلات زیر قفسه سینه باقی می مانند. با این که بعد از این روش جراحی، رادیوتراپی برای بیمار در نظر گرفته می شود، اما در صورتی که سرطان متاستاز نداده باشد، این روش جراحی به تنهایی موثر خواهد بود.
در ماستکتومی رادیکال، سینه و عضلات زیر قفسه سینه برداشته می شوند.
رادیوتراپی
در این روش، سلول های سرطانی باقی مانده بعد از جراحی، با تابش اشعه نابود می شوند.
رادیوتراپی، درمان موضعی است که تنها بر روی سلول های سرطانی اثر می کند و معمولا پنج مرتبه در طول هفته انجام می شود.
رادیوتراپی یکی دیگر از روش های درمان سرطان سینه می باشد که فاقد درد است و عوارض جانبی بسیار کمی را برای بیمار به همراه دارد.
در درمان سرطان سینه، از اشعه های خارجی استفاده می شود، بدین معنا که اشعه از خارج به ناحیه مورد نظر در سینه تابانده می شود.
شیمی درمانی
شیمی درمانی، شامل مصرف داروهایی است که به نابودی سلول های سرطانی و یا توقف رشد سلول ها کمک می کنند. این روش درمانی، سلول های سرطانی که به سایر نواحی مهاجرت کرده اند را نیز نابود می کند.
احتمال بروز عوارض این روش به داروهای مصرفی بستگی دارد و می تواند شامل تهوع، استفراغ، کاهش اشتها و یا خستگی باشد.
توصیه می شوند بیماران بعد از پایان درمان، هر سه تا شش ماه یک بار و به مدت دو تا سه سال، جهت چکاپ به پزشک مراجعه کنند.
آیا راهی برای پیشگیری از ابتلا به سرطان سینه وجود دارد؟
مهم ترین عوامل خطر برای ایجاد سرطان پستان، مانند سن و سابقه خانوادگی، قابل کنترل و پیشگیری نمی باشد. با این حال، برخی از عوامل خطر را می توان پیشگیری کرد. این موارد شامل پرهیز از استفاده طولانی مدت درمان های هورمونی، بچه دار شدن قبل از 30 سالگی، شیردهی، جلوگیری از افزایش وزن با ورزش و رژیم غذایی مناسب و محدود کردن مصرف الکل می باشد.
زنان در معرض خطر بسیار بالا به دلیل سابقه خانوادگی که دارند ممکن است از روش های شیمیایی پیشگیری از سرطان سینه بهره مند شوند، این روش شامل مصرف دارو یا مکمل برای جلوگیری از پیشرفت سرطان است. دسته ای از داروها به نام تعدیل کننده های گیرنده استروژن انتخابی (SERM) با جلوگیری از تأثیر استروژن بر برخی از بافت های بدن، از جمله بافت پستان، عمل می کنند. با این روش خطر ابتلا به سرطان پستان را تا 50٪ در زنان در معرض خطر کاهش پیدا می کند.
همچنین انجام چکاپ های منظم و تست ماموگرافی، جهت تشخیص هر گونه تغییر اولیه در بافت سینه توصیه می شود. خانم ها بعد از چهل سالگی، باید سالی یک بار نسبت به انجام این تست اقدام کنند.
بهترین زمان برای انجام ماموگرافی
در حال حاضر، بحث درمورد اینکه خانم ها از چه زمانی باید ماموگرافی انجام دهد، بحث های زیادی وجود دارد اما به طور کلی:
زنان 40 تا 44 ساله باید شروع به غربالگری ماموگرافی کنند.
زنان 45 تا 54 ساله که به طور متوسط در معرض خطر هستند، باید سالانه ماموگرافی غربالگری انجام دهند.
زنان 55 سال به بالا باید هر 2 سال یک بار ماموگرافی انجام دهند.
تا زمانی که یک خانم از سلامتی خوبی برخوردار باشد و انتظار می رود 10 سال یا بیشتر زندگی کند، غربالگری باید ادامه پیدا کند. اگر سابقه خانوادگی سرطان پستان یا سابقه سلامتی شخصی دارید که خطر شما را افزایش می دهد (قرار گرفتن در معرض اشعه، جهش ژنتیکی)، با پزشک خود در مورد شروع ماموگرافی زودتر یا انجام آزمایش های دیگر مانند MRI پستان یا سونوگرافی صحبت کنید. اکنون بسیاری از مراکز از ماموگرافی دیجیتال و سه بعدی استفاده می کنند که حساسیت بیشتری نسبت به ماموگرافی معمولی دارند.
خانم ها باید با بافت طبیعی پستان خود آشنا باشند و هر گونه تغییر در ظاهر، اندازه، یا احساس بافت یا نوک پستان یا هرگونه ترشحات پستان را به جراح پستان خود اطلاع دهند.
در بسیاری از موارد، سرطان سینه قبل از ظاهر شدن علائم تشخیص داده می شود، چه با یافتن هر گونه ناهنجاری در تست ماموگرافی و یا یافتن توده در سینه. تشکیل توده زیر بغل و یا بالای استخوان ترقوه، که برطرف نشود، می تواند نشانه ای باشد از سرطان سینه.
برخی دیگر علائم عبارتند از:
ترشح از سینه
تورفتگی نوک سینه
تغییر در پوست سینه و مشاهده علائمی از قبیل قرمزی، تغییر در بافت و یا چروکیده شدن پوست سینه.
از آن جایی که تمامی توده ها سرطانی نیستند، باید به دقت توسط پزشک مورد بررسی قرار بگیرند.
علت بروز سرطان سینه
در بسیاری از موارد، فرد مبتلا به سرطان سینه، هیچ گونه سابقه خانوادگی و یا ریسک فاکتورهای موثر در بروز این سرطان را ندارد. از جمله ریسک فاکتورهای موثر در بروز سرطان سینه می توان به موارد زیر اشاره کرد:
جنسیت. سرطان سینه عمدتا در خانم ها بیشتر شایع است.
سن. احتمال ابتلا به سرطان سینه با بالا رفتن سن افزایش می یابد.
سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان سینه
سرطان سینه
سرطان سینه
علت بروز سرطان سینه
شروع عادت ماهیانه در سنین پایین و یا یائسگی در سنین بالا، احتمال ابتلا به سرطان سینه را افرایش می دهد. خانم هایی که بعد از سی سالگی از روش های پیشگیری استفاده می کنند و بچه ای ندارند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان سینه قرار دارند. استفاده از قرص های پیشگیری نیز شانس ابتلا به این سرطان را افرایش می دهد.
سبک زندگی
چاقی و اضافه وزن و یا مصرف غذاهای چرب، احتمال ابتلا به سرطان سینه را افزایش می دهند.
افرادی که مشروبات الکلی در حد زیاد مصرف می کنند، بیشتر در معرض ابتلا به سرطان سینه قرار دارند.
ورزش منظم، از جمله اقداماتی است که احتمال بروز سرطان سینه را کاهش می دهد.
عوامل محیطی : افرادی که در قسمت های فوقانی بدن تحت رادیوتراپی قرار می گیرند، بیشتر از سایر افراد در معرض ابتلا به سرطان سینه قرار دارند.
علت ژنتیکی و جهش های ژنی و علت هورمونی
تشخیص سرطان سینهنحوه تشخیص سرطان سینه
تشخیص سرطان سینه طی چند مرحله انجام می شود، از جمله: معاینه فیزیکی سینه، تست ماموگرافی و یا MRI و در نهایت بیوپسی.
بیشتر بدانیم
اطلاعاتی در مورد انواع روش های درمان سرطان سینه
ماموگرافی
تست تشخیصی است که ماهیت توده را مشخص می کند. اما از آن جایی که می تواند نتایج کاذبی را به همراه داشته باشد، تست های تشخیصی دیگری نیز انجام خواهد شد.
اولتراسوند
از جمله تست هایی است که تصاویری از داخل بافت سینه را در اختیار پزشک قرار می دهد و نشان می دهد که توده سرطانی است یا غیر سرطانی.
بیوپسی
روش قطعی در تشخیص سرطانی بودن توده می باشد. جهت انجام این تست، نمونه کوچکی از بافت و با وارد کردن سوزن به سینه، گرفته می شود و جهت بررسی های بیشتر به آزمایشگاه ارسال خواهد شد.
درمان سرطان سینه
جراحی
نوع جراحی با توجه به نوع و اندازه تومور و هم چنین شرایط جسمانی بیمار در نظر گرفته می شود.
لامپکتومی
که شامل برداشت بافت سرطانی و بافت سالم اطراف می باشد. معمولا بعد از جراحی، رادیوتراپی و یا هورمون درمانی برای بیمار در نظر گرفته می شود. در این روش جراحی، از بافت سینه محافظت خواهد شد.
در این روش جراحی، گره های لنفاوی زیر بغل نیز بررسی می شوند تا میزان پخش شدگی سرطان مشخص شود.
ماستکتومی
برداشت بافت سینه. در صورتی که سرطان تهاجمی باشد، این جراحی به تنهایی موثر نخواهد بود.
در ماستکتومی رادیکال تعدیل شده، سینه و گره های لنفاوی زیر بغل برداشته می شوند، اما عضلات زیر قفسه سینه باقی می مانند. با این که بعد از این روش جراحی، رادیوتراپی برای بیمار در نظر گرفته می شود، اما در صورتی که سرطان متاستاز نداده باشد، این روش جراحی به تنهایی موثر خواهد بود.
در ماستکتومی رادیکال، سینه و عضلات زیر قفسه سینه برداشته می شوند.
رادیوتراپی
در این روش، سلول های سرطانی باقی مانده بعد از جراحی، با تابش اشعه نابود می شوند.
رادیوتراپی، درمان موضعی است که تنها بر روی سلول های سرطانی اثر می کند و معمولا پنج مرتبه در طول هفته انجام می شود.
رادیوتراپی یکی دیگر از روش های درمان سرطان سینه می باشد که فاقد درد است و عوارض جانبی بسیار کمی را برای بیمار به همراه دارد.
در درمان سرطان سینه، از اشعه های خارجی استفاده می شود، بدین معنا که اشعه از خارج به ناحیه مورد نظر در سینه تابانده می شود.
شیمی درمانی
شیمی درمانی، شامل مصرف داروهایی است که به نابودی سلول های سرطانی و یا توقف رشد سلول ها کمک می کنند. این روش درمانی، سلول های سرطانی که به سایر نواحی مهاجرت کرده اند را نیز نابود می کند.
احتمال بروز عوارض این روش به داروهای مصرفی بستگی دارد و می تواند شامل تهوع، استفراغ، کاهش اشتها و یا خستگی باشد.
توصیه می شوند بیماران بعد از پایان درمان، هر سه تا شش ماه یک بار و به مدت دو تا سه سال، جهت چکاپ به پزشک مراجعه کنند.
آیا راهی برای پیشگیری از ابتلا به سرطان سینه وجود دارد؟
مهم ترین عوامل خطر برای ایجاد سرطان پستان، مانند سن و سابقه خانوادگی، قابل کنترل و پیشگیری نمی باشد. با این حال، برخی از عوامل خطر را می توان پیشگیری کرد. این موارد شامل پرهیز از استفاده طولانی مدت درمان های هورمونی، بچه دار شدن قبل از 30 سالگی، شیردهی، جلوگیری از افزایش وزن با ورزش و رژیم غذایی مناسب و محدود کردن مصرف الکل می باشد.
زنان در معرض خطر بسیار بالا به دلیل سابقه خانوادگی که دارند ممکن است از روش های شیمیایی پیشگیری از سرطان سینه بهره مند شوند، این روش شامل مصرف دارو یا مکمل برای جلوگیری از پیشرفت سرطان است. دسته ای از داروها به نام تعدیل کننده های گیرنده استروژن انتخابی (SERM) با جلوگیری از تأثیر استروژن بر برخی از بافت های بدن، از جمله بافت پستان، عمل می کنند. با این روش خطر ابتلا به سرطان پستان را تا 50٪ در زنان در معرض خطر کاهش پیدا می کند.
همچنین انجام چکاپ های منظم و تست ماموگرافی، جهت تشخیص هر گونه تغییر اولیه در بافت سینه توصیه می شود. خانم ها بعد از چهل سالگی، باید سالی یک بار نسبت به انجام این تست اقدام کنند.
بهترین زمان برای انجام ماموگرافی
در حال حاضر، بحث درمورد اینکه خانم ها از چه زمانی باید ماموگرافی انجام دهد، بحث های زیادی وجود دارد اما به طور کلی:
زنان 40 تا 44 ساله باید شروع به غربالگری ماموگرافی کنند.
زنان 45 تا 54 ساله که به طور متوسط در معرض خطر هستند، باید سالانه ماموگرافی غربالگری انجام دهند.
زنان 55 سال به بالا باید هر 2 سال یک بار ماموگرافی انجام دهند.
تا زمانی که یک خانم از سلامتی خوبی برخوردار باشد و انتظار می رود 10 سال یا بیشتر زندگی کند، غربالگری باید ادامه پیدا کند. اگر سابقه خانوادگی سرطان پستان یا سابقه سلامتی شخصی دارید که خطر شما را افزایش می دهد (قرار گرفتن در معرض اشعه، جهش ژنتیکی)، با پزشک خود در مورد شروع ماموگرافی زودتر یا انجام آزمایش های دیگر مانند MRI پستان یا سونوگرافی صحبت کنید. اکنون بسیاری از مراکز از ماموگرافی دیجیتال و سه بعدی استفاده می کنند که حساسیت بیشتری نسبت به ماموگرافی معمولی دارند.
خانم ها باید با بافت طبیعی پستان خود آشنا باشند و هر گونه تغییر در ظاهر، اندازه، یا احساس بافت یا نوک پستان یا هرگونه ترشحات پستان را به جراح پستان خود اطلاع دهند.
مهاجرت با مدرک زبان انگلیسی